Dyrektywa atex 34 2014

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Wznosi się do produktów oddanych do aktywności w strefach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać ostre wymagania używające się nie jedynie do bezpieczeństwa ale także do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestię przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a jeszcze połączone z ostatnim jakieś procedury oceny w głównej mierze zależne są od stopnia zagrożenia środowiska, w jakim specjalne urządzenie będzie pracowało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać dany produkt, żebym mógł być łączony w strefach zagrożonych wybuchem. A o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest bardzo ważne prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W liczbie części uważają się urządzenia, które bierze się w podziemiach kopalni natomiast na przestrzeniach, jakie potrafią istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część kieruje się do urządzeń, które dopasowuje się w następnych miejscach, ale jakie potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń siedzących w przestrzeniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej długie wymagania można z możliwością odnaleźć w umowach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania przyjęte do pozycji w powierzchniach zagrożonych wybuchem powinny stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien stanowić łatwy, widoczny, stały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub same dania w planu zapewnienia zgody z obowiązującymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.